Andai aku pandai berkata-kata,
pasti akan kupenuhi blog ini.
Tapi sayang,
Kemahiran ku hanya memendam perasaan.
Sehinggakan air mata yang mengalir terlalu banyak.
Sehinggakan lelah ku, tiada siapa yang tahu.
Air mata.
Tangisan.
Suram.
Kelam.
Ajarkan aku erti bahagia.
Kebahagiaan aku telah hilang dimakan usia kehidupan.
Comments
Post a Comment